........นานแค่ไหนแล้ว ที่ทิ้งพื้นที่ตรงนี้ไป กลับมาจำแทบไม่ได้ รู้สึกมันยากๆยังไงไม่รู้ เพื่อนที่เคยคุ้นเคยคงหายหน้าหายตาไปกันหมดแล้ว ชีวิตที่มันโดดเดี่ยวคงเป็นไปคงเดิม ......วิถีชีวิตยังคงดำเนินไปแบบลุ่มๆดอนๆ ด้านหลังมีแต่รอยแผล ถูกแทงข้างหลังเสียยับเยิน การทำดีไม่ใช่ทำกันง่ายๆสำหรับคนที่ไม่หวังดี คนประเภทนี้เป็นโดยสันดาน ต่อให้มีการงานที่ดีมีความรู้สูงก็เท่านั้น ข้างในมันแฝงไปด้วยขี้เรื่อย พูดง่ายๆก็ไอ้พวกโง่แล้วอวดฉลาด การทำงานใหญ่โดยปราศจากผู้นำที่ดีเป็นไปได้ยาก    ไอ้คนที่ใช้สมองคนอื่นทำงานให้ คนประเภทนี้เขาเรียกคนประเภทอะไร ....เรามันก็แค่คนงานซึ่งสร้างสะพานให้พวกมันข้ามฝั่ง เมื่อข้ามถึงอีกฝั่งแล้วมันก็ทุบมันทิ้ง    มันทิ้งได้ขนาดคนที่มีบุญคุณกับมัน ไอ้สารเลวกรรมใดใครก่อคนนั้นย่อมรับ ชาตินี้ขออุทืศให้ ชีวิตนี้เหนื่อยโดยการเป็นผู้สร้างไม่เคยเสียใจ เป็นไปตามผลกรรม แต่บ่วงกรรมมันจะเป็นลูกโซ่ต่อไป สำหรับคนที่ทำกรรม  ขอยอมเป็นควายหัวใขขบฏ สาธุ ได้เพลารับกรรมต่อไปอีกและ....ไปๆไถนากันเหอะ